گریه نکنیم، تغییر کنیم!

 

بعد از فروریختن ساختمان پلاسکو بسیاری شروع به تحلیل های مختلف سیاسی و اجتماعی کردند، اما من تصمیم گرفتم تغییر کنم. فروریختن پلاسکو پتکی بود بر بی اهمیتی ما به موضوع مدیریت شهری. این بی توجهی ما به امنیت، ایمنی و بیمه بود که باعث به وجود آمدن چنین فاجعه ای شد. این ما بودیم که آتش گرفتیم و فرو ریختیم. بنابراین بعد از حادثه پلاسکو من چهار تصمیم مهم گرفتم که تصمیم گرفتم با شما آن را تقسیم کنم.

تصمیم اول: حتما در انتخابات شورای شهر رای دهم و با آگاهی کامل نسبت به کاندیدها و تحقیق نظر خود را بر برگه تحقیق بنویسم. به هیچ ورزشکار و یا هنرمندی فقط به خاطر شهرت رای ندهم بلکه معیار اصلی انتخاب توانایی است. شهر من نیاز به سلبریتی بی سواد ندارم، بلکه نیاز به افراد با سواد و تحصیل کرده در حوزه مدیریت شهری دارد.

 

تصمیم دوم: هیچگاه با بدبختی دیگران عکس نگیرم و بدتر اینکه جلوی امدادرسانی را نگیرم.

 

تصمیم سوم: بیشتر به موضوع ایمنی ساختمان و کمک های اولیه و بیمه بدانم. متاسفانه در زمان ما آموزش های مهم تر دیگری بود که فرصت به فراگیری کمک های اولیه و .. نبود!

 

تصمیم چهارم: بابت ادای دین به عزیزان آتش نشانی که جان خود با فداکاری هرچه تمام تر در این جادثه از دست دادند. در مراسم چهارشنبه سوری مواد منفجره را تحریم کنیم. باشد که این عزیزان کار کمتری داشته باشند و بیشتر در کنار خانواده باشند. از همه مهتر اینکه یک عادت غلط را در خود حذف نماییم.

یک دیدگاه برای ”گریه نکنیم، تغییر کنیم!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *